Counterattack
Sabi ko nga e, ganun talaga siguro ang aura ko. Takaw- away. I was merely explaining myself and my attitude tapos biglang belligerent na naman ang labas ko. Mas iisipin ko na lang na hindi saktan yung mga mahal ko mas tama naman ata yun. Pag may nasaktan ako na wala namang bearing sa buhay ko, na alam ko naman na hindi ko inintend, e sorry na lang. Ganyan talaga ang buhay. Mas mabuti na para sa kin, although hindi naman talaga mabuti yun, na may ma-hurt ako na iba, kaysa ma-hurt ko yung mga taong importante sa kin. Hindi ko ata kaya yun, yung continuously ko silang sasaktan at icicriticize at ipaparamdam na wala na silang ginawang maganda. Hindi ko gagawin kasi na- feel ko na yun e. Na ma- judge at mapamukha sa kin na napakasama kong tao. At mahirap yun. Mahirap matulog, mahirap gumising na alam mo na everything you do will be judged at lahat ng intention mo ay masama. At ang totality ng pagkatao ko masama. The world is very deceiving. Hindi lahat ng maamo, mabait in the same way na hindi lahat ng matapang at palaban e masama. Hindi porket hindi nagsasalita e mabait at hindi porket madaldal, masama. I had a very talkative mom. She had a loud voice na minsan pag hindi mo sha kilala aakalain mo galit sha. But she was a very loving and honest person. Palaban din. Sa kanya ko siguro namana ang ugali ko. Or baka hindi namana. I was a very quiet kid. isip lang ng isip. Kaya nga ako naging neurotic (sabi nga ng lola ko, sha naman nag- diagnose sa kin nun). Siguro natuto lang ako maging palaban nung nawala sila ni papa. I had to develop that kind of attitude because no one, not a single person, can and will fight for me and for my rights and interests. Kaya ako naging ganito. Parati palaban, kahit pag taong mahal ko yung sinaktan or inargabyado, mandudurog ako ng kaluluwa.
My mom well- loved and she had a lot of friends who accepted her the way she was. Minsan nga yung mga malalapit pa sa kanya yung hindi nakakaintindi sa ugali. Napakalaki at napaka-noble na task ang pagmamahal, sa pamilya, boyfriend, girlfriend, kaibigan etc. Dahil kasama nang love na yun e pag- accept ng tao, sa kabuuan niya. Wala kang ieexclude. Mula ulo hanggang paa, mula balat hanggang lamang- loob e kailangan mo tanggapin. All I want is to say something na hindi ako mahuhusgahan. I want to be a
My mom well- loved and she had a lot of friends who accepted her the way she was. Minsan nga yung mga malalapit pa sa kanya yung hindi nakakaintindi sa ugali. Napakalaki at napaka-noble na task ang pagmamahal, sa pamilya, boyfriend, girlfriend, kaibigan etc. Dahil kasama nang love na yun e pag- accept ng tao, sa kabuuan niya. Wala kang ieexclude. Mula ulo hanggang paa, mula balat hanggang lamang- loob e kailangan mo tanggapin. All I want is to say something na hindi ako mahuhusgahan. I want to be a


0 Comments:
Post a Comment
<< Home